ما درست گفتیم

امروز داشتم از میدون ساعت شهرمون ساری سوار تاکسی می شدم که برم خونه .
دیدم مواد فروش معروف شهر با اون ویلچر برقی خودش طبق معمول سر جای سازمانی خودش (
آخر خیابون مدرس نزدیک میدون ساعت ) نشسته و مشغول فروش قرص و مواد و از این جور
چیزاست . خیلی ناراحت شدم . دوست نداشتم این صحنه برام عادی بشه . یادمه که دو یا
سه بار علاوه بر 110 با 197 دفتر نظارت همگانی ناجا هم
تماس گرفتم و موضوع رو گفتم ، دستشون درد نکنه فردای اون روز دیگه خبری از برادران
موادفروش نبود . ولی بعد از یه مدت سر و کلشون دوباره پیدا شد . این اتفاق چند بار
رخ داد . از 197 پرسیدم جریان چیه ؟ چرا اینا دوباره بر می گردند ؟ گفتن ... زندان
ها جا ندارن ... ما تحویل می دیم فلان جا دوباره ولشون می کنه . گفتم بابا حداقل
دوتا شلاق بزنین تا این دردش تا یه مدت اینا رو از اومدن منع کنه .

گفتن بله البته شما درست می گین ...

بالاخره داستان این شد که ما درست گفتیم و ...

درست گفتیم و ...

هیچی دیگه ... همین  ... درست گفتیم

اولین یادداشت ... می نویسم از دغدغه هام

بسم رب حی

چندین ساله که وبلاگ می نویسم و در فضای نت فعالیت دارم . زمانی که وارد زندگی
نشده بودیم این فعالیت بیشتر بود . ( آخه نظر من اینه که قبل از ازدواج اصلاً اسمش
زندگی نبود )

متاهل که شدیم همزمان شد با درس و کار و فعالیت بیشتر و ناخودآگاه این فعالیت کمتر
شد . اما دوست ندارم از این فضا فاصله بگیرم و اون رو جزئی از زندگی می دونم که
باید در اون حضور داشت ( البته برای کسانی که از تواناییش برخودارند )

داشتم می گفتم ... چندین سال با اسم مستعار و تقریباً ناشناخته . شاید دلیلش این
بود که هنوز راهم رو درست پیدا نکرده بودم ، شاید هم موقعیت شغلی پدرم ...

اما فکر کنم در انتخاب راه به یک ثبات  رسیده باشم . دغدغه هام معلومه و راهی که برای
خودم در نظر گرفتم روشن ...

پس می نویسم

از زمین و زمان

از دور و برم

از دغدغه هام ...